De geschiedenis van Tenerife, net zoals de rest van de Canarische Eilanden, is een geschiedenis van een eiland dat lang buiten de geschiedenisboeken is gebleven door de afgelegen ligging.

De eilanden lagen ver achter de mytische Torens van Hercules in de Straat van Gibraltar en dat was volgens de overlevering in vele eeuwen het einde van de wereld.

Dit heeft er voor gezorgd dat de geschiedenis van de Canarische Eilanden pas is opgeschreven vanaf de reizen van Columbus.
De ´Guanches´ is de inheemse bevolking van de eilandengroep van vulkanisch gesteente, een tropisch klimaat en veel zon. Waarschijnlijk zijn zij van afrikaans afkomst en leefden van de vruchten van het land omdat er niet bekend is of zij ook de zee opgingen om te vissen.

Een belangrijk jaartal in de geschiedenis is 1797, toen Tenerife werd aangevallen door de engelse vloot onder leiding van Horacio Nelson. In deze zomer viel Nelson Santa Cruz, de hoofdstad van Tenerife aan, waarbij hij zijn arm verloor en het gevecht verloor.

Wat cultuur betreft willen we de beeldhouwers noemen die dit eiland heeft voortgebracht. Vanaf de 18e eeuw waren er verschillende beroemde beelhouwers die verschillende beelden hebben gemaakt die te zien zijn in heel Spanje.

Wat de traditionele folklore heeft spaanse, portugese en invloeden van de inheemse bevolking. De typische muziek en dansen bestaan uit een fusie van verschillende ritmes, waarin ook latijns-amerikaanse ritmes een grote rol spelen. Het traditionele muziekinstrument is een kleine gitaar met vier of vijf snaren.

Het grootste folkloristische festival vindt plaats in september in La Laguna en heet Festival Sabandeño.
Een ander bekend festival, Festival Internacional de la Historia, wordt in augustus op het strand Playa de los Cristianos gevierd.

De geschiedenis van de vulkanen op Tenerife heeft een belangrijke datum, ongeveer 100 jaar geleden met de uitbarsting van de Chinyero in 1909. Wat de bevolking voor 10 jaar in onzekerheid heeft gehouden.